ความเดิมตอนที่แล้ว
ได้ข่าวว่านายออกจากอาร์คัมแล้ว
ใช่ ฉันปกติแล้ว
ผม เอไลจาห์ แวน ดาห์ล
ออสวอลด์ คอปเปิลพ็อทครับ
ญาติคุณเกอร์ทรูดเหรอ
แม่ผมครับ
เธอไม่เคยบอกผมเลย!
เรื่องอะไรเหรอครับ?
ว่าผมมีลูก
ลูกมีบ้านแล้ว
และก็พ่อด้วย
ครอบครัวเปี่ยมสุขเลยแหละ
นี่ผมฝันไปใช่มั้ย
ไม่ใช่ฝันหรอก ลูกน้อย
ทีนี่คือบ้าน
สวัสดี เจ้าหน้าที่พิ้งค์นี่ย์
ขอเข้าไปได้มั้ย
ได้สิ
อาวุธคนร้ายคือชะแลง
ซึ่งมีลายนิ้วมือนายอยู่
ผมถูกจัดฉาก!
เป็นเอกฉันท์ว่านักสืบกอร์ดอนผิดจริง
ทำไมคุณถึงทิ้งเราไปล่ะ
วันเกิดลูก..
ก้าวแรกของลูก..
รอยถลอกที่เข่า..
คุณต้องไปที่ไหนซักที่
เริ่มต้นชีวิตใหม่
อย่าทำแบบนี้ จิม ฉันรักคุณนะ!
ผมต้องขอโทษด้วย
ฉันรักคุณนะ อย่าทำแบบนี้สิ!
จิม!
ลุกขึ้นเร็วเข้า!
ออกมา!
ยืนให้ตรงแถว!
ขวาหัน! เดิน!
ดับไฟ!
เดินไป!
อย่าแตกแถว!
หยุด!
นักโทษกอร์ดอน ก้าวออกมา
แล้วไม่ต้องพูดอะไร
เดิน!
หลายอาทิตย์นี้ นายไม่ก่อเรื่องอะไรเลย กอร์ดอน
ประทับใจเหลือเกิน
ฉันไม่คิดเลย เพราะใครๆ ก็บอกว่านายเป็นตัวป่วน
ผมไม่อยากสร้างปัญหาให้ใคร
ได้เวลาย้ายนายแล้วล่ะ
ไปไหนครับ?
ปีกอาคาร F "โลกาวินาศ"
สำหรับนักโทษรอทัณฑ์
นายไม่ควรตกใจนะ
การคุ้มอารักขาก็แค่สิทธิ์ชั่วคราว
เราคงคุ้มกันคนที่ได้รับทัณฑ์อย่างนายได้ไม่นาน
ยกเว้นว่านายจะยื่นอุทธรณ์
เผื่อจะได้ยื้อเวลาไปได้อีก
ฟังดูน่าขนลุกมั้ยล่ะ หือ?
คนรอบตัวดูท่าจะไม่เอานายเลยนะ
ถูกตีตราว่าเป็นฆาตกรก็ต้องโดนแบบนี้
ไม่ต้องกลัวหรอก
ไปอยู่ในนั้นก็คงคุ้นหน้าใครหลายคนเลย
หลายคนที่นายเคยยัดเข้าตะราง
ได้เวลาเอาคืนแล้ว!
ลูกเตะขากรรไกรลอยฟ้ามาแล้ว!
ไม่ใช่ที่นอนผมเหรอครับ
ถ้านายเข้ากับคนอื่นได้ดีน่ะ
อะไรๆ ก็คงเป็นไปได้
นายเป็นแบบนั้นมั้ย กอร์ดอน?
แหงอยู่แล้ว
ฉันลืมเลยว่าเพื่อนรักฝากนี่มา
อดีตกรรมาธิการโล้บฝากสวัสดี
อย่าแหกกฎเชียวล่ะ เผื่อนายจะรอด
แต่ถ้าแหกเมื่อไหร่ นายไม่ตายดีแน่
ปีกอาคารนี้เลยมีชื่อว่า "โลกาวินาศ" ไง
หลายคนในนี้ก็ต้องเจอแบบนั้น.. วินาศ
ทางเดียวที่จะออกไปได้..
ไม่พ้นโทษ ก็กลายเป็นศพ
แต่ไม่มีใครเคยพ้นโทษน่ะสิ
จริงๆ นะครับ ผมสาบาน
ผี.. เต็มตาเลย
หญิงแก่ผิวซีดใส่เดรสยาวสีดำ
อยู่ใกล้แค่เนี้ย
แล้วคุณทำไง
ก็ซอยเท้าร้องสุดเสียงน่ะสิ
เชื่อเรื่องผีมั้ย ออสวอลด์
ครับ ผมเชื่อ
ผมเคยเห็นมาแล้ว
บ้านนี้มีเยอะเลย
แต่ไม่ต้องห่วงหรอก ทุกตนเป็นมิตรกับคน
อย่าไปฟังเขาเลย บ้านนี้มีผีซะที่ไหน
มันต้องมีสิ
ปู่ของพ่อสร้างบ้านนี้ขึ้นเอง
และเขาตายในบ้านนี้
ภรรยาและน้องสาว 2 คนก็ตายชั้นบน
รวมถึงพ่อแม่ของพ่อด้วย
ใช่แล้วล่ะ
ผีเต็มไปหมด
พ่อเจอแม่ยังไงครับ
ฉันขี้เกียจฟังเรื่องนี้แล้วนะคะ
ให้ผมเล่าเถอะ ที่รัก
หลักจากแม่ตายไป พ่อก็นั่งเฉยๆ อยู่ในบ้านเป็นเดือนๆ
แทบไม่ได้ลุกจากเตียงด้วยซ้ำ
แต่สุดท้ายพ่อก็เจอร้านอาหาร ซึ่งไม่ไกลจากที่นี่มาก
พ่อไปที่ร้านนั้นทุกวันเวลาเดิม สั่งเมนูเดิม
ซุปไก่กับโซดา
เกรซเป็นคนเสิร์ฟให้พ่อ
แล้วพ่อก็เริ่มปลื้มเธอเรื่อยๆ
เธอเล่าเรื่องลูกน้อย 2 คนให้พ่อฟัง
ซาช่ากับชาร์ลส
และเรื่องที่เขาต้องทนทุกข์จากพ่อของตัวเอง
พ่อต้องช่วยพวกเธอ พ่อเลยหาที่พักให้ และเธอตกลง
บ้านนี้เลยกลับมามีเสียงหัวเราะอีกครั้ง
และมันก็นำไปสู่สิ่งนี้
ความรักที่เบ่งบาน
นี่ไง
มีแต่ลูกที่สืบเลือดของพ่อแท้ๆ ออสวอลด์
ลูกน้อยของพ่อ
เจ็บมั้ย
ไม่ค่ะ ไม่ ไม่เป็นไรเลย
ซุ่มซ่ามจริงๆ น้า
ดื่มให้ครอบครัวหน่อย
- ครอบครัว - ดื่มให้ครอบครัว
ดื่มให้ครอบครัว
เดนท์ พวกเขาส่งเขาไปที่กลุ่มนักโทษรอทัณฑ์แล้ว
ปีกอาคาร F ไง รู้มั้ยว่าหมายความว่าไง?
ทุกคนที่เราเคยจับเข้าคุกอยู่ที่นั่น!
หยุดพูดเหอะ! นายต้องทำอะไรได้บ้างสิ
เช่น สืบสวนใหม่
ไม่ก็ย้ายเขาไปอยู่เรือนจำอื่น ให้ตายเหอะ
งั้นนายก็ทำสิ่งที่นายทำอยู่ตลอดต่อไปนะ
อยู่เฉยๆ แบบนั้นแหละ!
เอ็ด
เขาต้องเข้าไปอยู่ในคุก ในขณะที่ฆาตกรตัวจริง ยังคงลอยนวล
นอนเกาพุงกินโดนัทอยู่
ตัวจริงงั้นเหรอ?
มีลายนิ้วมือเขาบนอาวุธสังหาร..
จิมไม่ได้เป็นคนทำ
เขาไม่ได้ฆ่าพิ้งค์นี่ย์
โห พระเจ้า.. ไม่แฟร์เลย
ถ้าจริงอะนะ
แล้วนายจะเอาไงต่อ
ฉันก็อยากรู้อยู่หรอก
ขอให้รู้ด้วยเหอะ
สุขภาพพ่อแย่ พ่อเลยดื่มไม่ได้
แต่อย่างน้อยพ่อก็ดูลูกดื่มด่ำกับเหล้าเชอรี่นี่ได้
ของโปรดพ่อของพ่อเลยล่ะ
นั่นเขาเหรอครับ
เปล่า นั่นปู่ทวดแมนเฟรด
เขาเปิดร้านตัดชุดเล็กๆ ในก๊อตแธมเมื่อหลายๆ ปีก่อน
ตัดสูทให้ชนชั้นสูงใส่
พ่อของพ่อก็ต้องเป็นเด็กฝึกหัดเหมือนพี่ๆ ของเขา
- งั้นพ่อก็เป็นด้วยสิ - ใช่แล้ว
ตอนนั้นพ่อมีไฟมาก
แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นเลย
เมื่อพ่อต้องตายจากไปด้วยโรคร้าย
แม่ของพ่อก็ดูแลพ่ออย่างใกล้ชิด
โฮมสคูลพ่อ
แม่รู้สึกว่าต้องทำให้พ่อไม่หลงแสงสีในเมือง
ตลอดเวลานั้น พ่อก็กลัวที่จะถามแม่เรื่องแม่ของลูก
พ่อขอโทษที่ทิ้งแม่ลูกไปแบบนั้น
ถ้าพ่อรู้ว่าตอนนั้นพ่อทิ้งลูกด้วย..
พระเจ้า..
ทำไมพ่อขี้ขลาดได้ขนาดนี้
แล้วชีวิตเธอสบายมั้ย
ไม่ครับ
ไม่ได้สบายเท่าไหร่
แต่ดีเลยแหละ
แม่ไม่เคยทำร้ายจิตใจตัวเองเลย
ผมก็ไม่ได้เป็นเด็กดีเสมอหรอก
แต่เธอก็ไม่เคยติงผมเลยซักนิด
ไม่ได้เป็นเด็กดีเสมอ?
พ่อทำใจเชื่อลำบากแฮะ
คนดีๆ แบบลูกเนี่ยนะ
เชื่อผมเหอะ
ผมเคยทำเรื่องแย่ๆ มาก่อน
เราเคยทำบาปกันทั้งนั้นแหละ พ่อหนุ่ม
ได้เวลาทานยาแล้วค่ะ ที่รัก
ขอบใจ
หมอให้ยาพ่อมาบำรุงหัวใจน่ะ
กันไว้ก่อนจะสายไป
มีคนมาเยี่ยมครับ คุณกอร์ดอน
ตามผมมา
ไม่ ผมจะไม่กลับไปที่นั่น!
เขาสัญญากับผมแล้ว!
- พัศดีสั่งให้ย้ายคุณไป - ห๊ะ?
ที่สัญญาไว้ไม่ใช่แบบนี้นี่!
ฟังผมก่อน ทำแบบนี้มันไม่แฟร์นะ!
ผมจ่ายเงินนะ ผมต้องได้นอนที่ดีๆ สิ!
ได้ยินมั้ย?
ตามผมมาครับ
วุ่นวายดีเนอะ
พัศดีถูกหวยกินเหรอ
เกือบแล้วล่ะ
ฉันอยากให้หมอนั่นตายภายในวันอาทิตย์
เชี่ย
ดูดีนี่หว่า ไอ้น้อง
ที่นี่เหมาะกับนายมาก
ไว้มาหาบ่อยๆ ละกัน
ผอมลงปะเนี่ย
มีเลขกับเขาด้วย
ไม่ต้องมาเยี่ยมฉันบ่อยหรอก
พูดจริงเหรอ?
ได้เห็นรอยยิ้มนายถือเป็นสิ่งดีๆ ในรอบอาทิตย์นะ
ฉันคุยกับเดนท์แล้ว
เขากำลังหาทางรื้อคดีอยู่
แต่นายห้ามหาเหาใส่หัวเพิ่มอีก
สิ่งสุดท้ายที่นายทำได้คือยื้อเวลา เพราะนายน่ะฟิวส์ขาดง่าย โอเคนะ
คงไม่ยากหรอกมั้ง
ทุกคนที่นี่ก็ดูเป็นมิตรดีนะ
ฉันหาเพนกวินอยู่
ดูซิว่าเขาจะว่าไง
เขาน่าจะซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่ง แต่ไม่ต้องห่วง
ฉันจะหาเขาให้เจอ
แล้วลีล่ะ
เธอส่งจดหมายมาเยอะมาก
แต่ไม่กี่อาทิตย์นี้ไม่มีจดหมายเธอเลย
พอจะรู้สาเหตุมั้ย
ฉันไม่อยากบอกเรื่องนี้นายเลย
เรื่องอะไร?
ลีแท้ง จิม
เสียใจด้วยนะ
แล้วเธอเป็นไง
ฉะ.. ฉันไม่รู้
คงสบายดีมั้ง
เธอย้ายไปทางใต้
แล้วก็ไม่มีใครได้ข่าวเธออีก
นี่ อย่าเพิ่งท้อแท้นะ
ดีใจที่ได้เจอนายนะ ฮาร์ฟ
จิม ฉันสัญญาว่าจะพานายออกไปให้ได้
อย่าเพิ่งหมดอาลัยตายอยากล่ะ จิม
อย่าเพิ่งหมดหวัง
จิม! จิม!
จะไปไหน คุณตำรวจ
น้องชายผมช่วยพรรคพวกปล้นธนาคาร 2 3 รอบเมื่อปีก่อน
ข่าวเรียกพวกเขาว่าแก๊งหมวกแดง
จำได้มั้ย?
คุณฝังกระสุนใส่หัวน้องผม
แล้วนี่ใครเอ่ย
จะว่าอะไรมั้ยถ้าผมสั่งให้เพื่อนๆ ไปเยี่ยมเธอหน่อย
อยากฝากอะไรต่างหน้าไปให้ดูมั้ย?
โอ้โห!
นี่ นี่ นี่ นี่
เดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆ !
ใจเย็นก่อนมั้ย?
สงบไว้ สงบ
ไม่ต้อง
ไม่เป็นไรครับ คุณกอร์ดอน
ผมจัดการเอง เอาล่ะ พวกคุณ
ลองหายใจเข้าลึกๆ ..
กลับห้องขัง!
นาย!
คุกเข่าเตรียมท่าเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนี้!
หลีกไป! หลีก!
พาวีฟเวอร์ไปที่ห้องนั่น
และ 2 คนนี้ไปห้องพยาบาล
ลุกขึ้น ลุก!
ได้แล้วใช่มั้ย ไปสิ
- พ่อ? - ห๊ะ
ใครเนี่ย
ไม่เป็นไรครับ พ่อคงละเมออยู่
จริงด้วย
นี่ห้องทำงานพ่อ
เดี๋ยวผมไปเอาเก้าอี้มาให้ล
ไม่ต้อง พาพ่อไปที่เตียงแทนเถอะ
ได้ครับ
ยาพวกนี้เอาไว้รักษาพ่อ
หัวใจเหรอครับ?
ข้างในมันเป็นรู
แถมใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วย
ปิศาจคงกัดกินอยู่มั้ง
พ่อมีปิศาจในใจเหรอ
น่าเศร้านะ แต่ก็มี
ลูกก็ด้วยแหละ
มีอีกหลายอย่างเลยที่ผมยังไม่ได้บอกพ่อ
หลายอย่างที่ผมละอาย
ผมเคยเป็นฆาตกร
ผมเคยทำ..
เรื่องร้ายๆ
ทำร้ายผู้คน
ใส่ร้าย โกหก
เพื่ออำนาจ
เพื่อล้างแค้น
ผมฆ่าคนมาเยอะครับ พ่อ
ชีวิตของเราเริ่มตอนที่พ่อเจอลูกที่หลุมศพ
พ่อไม่สนใจเรื่องก่อนหน้านั้น
พ่อยกโทษให้ทุกอย่างที่ลูกเคยทำ
โยนพวกมันทิ้งไป
แล้วอยู่ที่นี่ให้มีความสุข
ไอ้นั่นโดนซะบ้างก็ดี
นี่ ฉันไม่รู้ว่านายชื่ออะไร..
พัคครับ..
จริงๆ ชื่อปีเตอร์
แต่คนอื่นเรียกผมว่าพัค
อยู่ห่างๆ ฉันไว้ ได้ยินมั้ย
ไม่ต้องมาช่วยฉัน
ไม่ได้หรอกครับ
นักสืบกอร์ดอน
ฉันไม่ใช่นักสืบอีกแล้ว
ผมรู้น่า
คุณเป็นมากกว่านั้นซะอีก
คุณคือวีรบุรุษตัวจริง
หน้าหนาว 2 ปีที่แล้ว
น้องสาวผมถูกแก๊งลักเด็กพาตัวไป
เธอหายไป 3 วัน
แล้วคุณก็พบเธอ.. และยัดไอ้พวกเชี่ยเข้าตะราง
คุณช่วยชีวิตเธอและคนอื่นๆ เยอะเลย
นั่นแหละ วีรบุรุษตัวจริง
ฉันแค่ทำตามหน้าที่
เปล่าเลยครับ
ทำไมถูกขังล่ะ
ผู้หญิงครับ
สวยเลยแหละ
ผมชวนเธอเดทและเธอก็ตกลง
และเธอดูมีระดับ
ผมจะให้เธอนั่งบัสไม่ได้
ก็เลยขโมยรถมา
เอ่อ.. ก็แค่ยืมน่ะ
ผมตั้งใจว่าจะเอาไปคืน
แต่ตำรวจไม่เชื่อผม..
ก็เลยมาอยู่ที่นี่
โดนกี่ปีล่ะ
6 ปีครับ
นานไป
ผมจะไปต่อรองเขาได้ไง
ก็ผมทำผิดกฎหมายนี่ ใช่มั้ย
กฎก็ต้องเป็นกฎสิ
ผมจะไม่ยอมเป็นเหมือนปู่ผมแน่ๆ
เขาตายในนี้แหละ
เขาไม่ยอมให้ผมกับพ่อมาเยี่ยมอยู่พักใหญ่เลย
แต่เราก็มาเยี่ยมจนได้
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นเขา
เขาเปลี่ยนไปมาก
แทบจำเขาไม่ได้เลย
ผมจะไม่เป็นแบบนั้นแน่ๆ
ผมจะไม่ตายในนี้เด็ดขาด
งั้นก็อยู่ห่างๆ ฉันซะ
ทำไมนักโทษยังอยู่ตรงนี้ล่ะ
พากลับไปห้องขังเดี๋ยวนี้
แล้วจับตาดูหมอนี่ไว้
เมียเขาเพิ่งทำแท้ง
เขาเลยหัวเสีย
ใช่แล้วล่ะ
ฉันได้ยินทุกอย่าง
ฉันเห็นทุกอย่าง
ทุกอย่างที่นายรู้
ฉันเองก็รู้
แต่มีบางอย่างที่คุณไม่รู้
เหรอ อะไรล่ะ
ผมรู้ว่าคุณเป็นคนยังไง
พาเขาออกไป
เดี๋ยวนี้
จิน
เอไลจาห์คะ
ทำใจดีๆ ก่อนนะคะ
เรามีข่าวร้ายมาบอก
โอ้ ที่รัก
วันนี้ชาร์ลสไปห้องสมุดมา
ไปค้นข้อมูลนิยายที่ผมแต่งอยู่
ผมกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับเก่าๆ
และก็ได้เจอข่าวที่น่าตกใจ
ที่รักคะ..
ออสวอลด์ไม่ใช่คนดีอย่างที่เขาบอก
ถ้าเราไม่มัวหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน
เราก็คงรู้ในสิ่งที่ทั่วโลกรู้
เขาเป็นฆาตกรฉาวโฉ่
เรากำลังรับฆาตกรมาเลี้ยง
เราอาจถูกข่มขืนหรือปาดคอตายบนเตียงก็ได้
ฆ่าข่มขืนเลยนะคะ
เขาขนานนามลูกว่าเพนกวิน?
ถ้าให้พูดตามตรง..
ผมไม่เคยข่มขืนใครนะ
โห ใจดีจังเลยนะ ว่ามั้ย?
เขาเล่าเรื่องอดีตให้ผมฟังหมดแล้ว
แต่เขาไม่ได้บอกว่าเขามีชื่อเสียงแค่ไหน
ลูกจะถ่อมตัวไปแล้วนะ
เอไลจาห์คะ..
ฆาตกรรุนแรงในบ้านเราเนี่ยนะ?
ใจเย็นก่อน เกรซ
เขาเปลี่ยนไปแล้ว
เขากลับใจแล้ว
ลูกไม่ใช่คนแบบนั้นแล้ว ใช่มั้ย?
ถูกต้องครับ พ่อ
แล้ว.. คุณรู้ได้ไง คุณเอาความมั่นใจมาจากไหน?
ผมมองเข้าไปในจิตใจเขา
ผมเห็นคนที่จิตใจสวยงาม
"หัวโจกแก๊งอาชญากรหัวใส"
ยังไงต่อดี
เอาไงต่อเหรอ
เริ่มแผนสำรองซะ
แผนอะไรคะ
แม่ไว้ใจลูกนะ
อรุณสวัสดิ์
ฉันอยากใช้เวลาร่วมกับคุณมานานแล้ว คุณเพนกวิน
โอเค แต่ว่า..
เรียกผมออสวอลด์เหอะ
ผะ.. ผมไม่ใช่คนนั้นอีกแล้ว
ไม่เหลือความเป็นคุณเพนกวินเลยเหรอคะ?
ความแบดๆ น่ะ
ไม่ครับ
แต่ฉันมีความแบดอยู่หน่อยๆ นะ
ไม่ว่าคุณวางแผนจะทำอะไรไอ้แก่นั่น ฉันเอาด้วย
- เอาด้วย? - เราทั้งคู่ทำอะไรด้วยกันได้ตั้งเยอะ
แต่.. ผมไม่มีแผนนะ
ถ้าเราทั้งคู่ร่วมมือกัน
เราจะได้ทุกอย่างมา
แล้วเราค่อยบีบแม่กับน้องออกไป
ทำไมเราต้องทำงั้นล่ะ
ก็ไม่รู้สิ
เราก็แค่เด็กที่ไม่เอาไหน 2 คนนี่คะ
ห้ามใจตัวเองหน่อย แม่สาวน้อย
ผมคือน้องชายคุณนะ
คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย
เขาไม่หลงกลเลยค่ะ
ให้ผมลองบ้างมั้ย?
ไม่ ฉันว่าเขาไม่ได้เล่นละครตบตาอยู่หรอก
เขาก็เป็นแบบที่เห็นน่ะแหละ
กอร์ดอน
กอร์ดอน ดูแลตัวเองดีๆ นะ
วีฟเวอร์กำลังมาที่นี่แล้ว
เหรอ?
ที่นี่น่ะอะไรก็ดูผิดแผกไปหมด
นับวันตายไว้ยัง กอร์ดอน
ตายไม่ดีแน่
ลองดูสภาพเพื่อนแกตรงนั้นสิ
พัค!
แล้วใครจะมาช่วยคุณได้ คุณตำรวจ
ชอบแบบนี้ใช่มั้ย กอร์ดอน
ปล่อยเขาไปเถอะ
ไม่งั้นโทษคุณจะหนักกว่านี้
จิมไม่ได้ฆ่าหมอนั่น เราก็รู้กันดี
แล้ว.. ใครล่ะที่ฆ่า?
ใครลงทุนจัดฉากล่อเขาขนาดนั้น
ผมไม่รู้ว่าเขาจะทนอยู่ที่นั่นได้อีกนานแค่ไหน
ผมคงต้องขอความช่วยเหลือคุณแล้ว
ตลกมั้ยครับ
คุณจะไล่ให้ไปผมไปตายก็ได้นะ
แต่ผม..
ไม่รู้จะขอให้ใครช่วยแล้วจริงๆ
นี่ ฮาร์วี่..
รู้ใช่มั้ยว่าใส่หมวกในร้านมันเสียมารยาท
ชอบเนื้อผ้ามั้ย มาจากอิตาลีเลยนะ
ผมชอบมากๆ เลย
เครื่องแต่งกายสามารถบอกตัวตนคนใส่ได้ดีเลยแหละ
ผมเห็นด้วยครับ
พ่อน้ำตาไหลเลยตอนเห็นเสื้อผ้าเด็กสมัยนี้
ดีจังที่ลูกขอให้เราทำแบบนี้
มันก็นานมากแล้วนะ..
พ่อไหวมั้ยครับ?
พ่อ?
ช่วยด้วย!
เรียกรถพยาบาลมาที!
คุณเกรซ ช่วยด้วยครับ คุณเกรซ!
ลูกๆ ทำอะไรกับเอไลจาห์น่ะ
- เปล่าครับ - ช่วยด้วย!
มาแล้วค่ะ ที่รัก
รีบเก็บกวาดซะ แล้วตามหมอมา
ไปซะสิ
หัวปั่นเลยนะ
ขอบคุณที่เอางานนี้คืนให้ผม
เพื่อนที่ชื่อพัคดูท่าจะสาหัสเลยนะ
มันคงดีถ้าคุณแวะไปห้องพยาบาลซักหน่อย
ไม่ล่ะ
ผมไม่ใช่เพื่อนเขา
แต่เขาไม่ได้คิดแบบนั้น
เด็กนั่นตายที่นี่แน่ๆ ..
ไม่มีทางรอด
แป๊บเดียวครับ
อาการเป็นไง
ก็ดีครับ
เขาว่าผมมีลิ่มเลือดหรืออะไรนี่แหละ
ผมแค่รู้สึกเมาเรือ
ขอบใจครับที่แวะมาเยี่ยม
มันมีความหมายกับผมมาก
พวกเขาจะดูแลนายอย่างดี
อดทนก่อนนะ
ฟังผม..
อย่าเพิ่งหมดหวัง..
ผมรู้ว่าคุณเศร้า
ผมดูออก แต่..
คุณต้องเลือกชีวิตตัวเองนะครับ
ได้
ฉันเลือกเอง
ดีครับ
ฟังนะ ไอ้หนุ่ม
ถ้าอาการนายดีขึ้น นายคงมีบทเรียนแล้ว
แล้วอยู่ห่างๆ ฉันไว้นะ
ฉันไม่ใช่ทั้งวีรบุรุษและก็เพื่อนนาย
ฉันก็แค่นักโทษ
คืนนี้เป็นคืนดุหนัง
ทุกคนจะมารวมตัวกันที่โถงแบบไม่เปิดไฟซักดวง
เตรียมใจไว้นะ
อะไรเหรอครับ
เตรียมใจไว้ก็พอ
อาการเขาแย่ขึ้นเรื่อยๆ
รูก็ใหญ่ขึ้น แถมตอนนี้ยังติดเชื้ออีก
ผมป้อนยาปฏิชีวนะและน้ำให้แล้ว
แต่ผมกลัวเรื่องที่จะเกิดต่อไปมากกว่า
เขาต้องรีบสะสางทุกอย่างให้เสร็จ
เขาอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว
เดี๋ยวฉันสั่งให้พวกเขาทำซุปไก่นะคะ
คุณจะได้มีแรง
ใจดีจังเลย
มานี่สิ ลูกรัก
ไม่ต้องไปฟังหมอหรอก ลูกเอ๋ย
พ่อก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรซะที
ลูกจะอยู่กับพ่อไปอีกหลายปีเลย
เชื่อพ่อสิ
แต่ ที่รัก เราควรเรียกทนายมาคุยหน่อย
ผมอยากคุยกับเขาน่ะ
หลายอาทิตย์มานี้ทุกอย่างพลิกผันมาก
แน่นอนค่ะ
เดี๋ยวฉันนัดให้
นั่งดิ
นั่งดีๆ
ตามนั้น
เขาอยากนัดทนาย
- จะเปลี่ยนพินัยกรรมเหรอคะ - ใช่
พอเขาตาย คอปเปิลพ็อทก็จะกวาดทุกอย่าง ที่เป็นของเราไปหมด
ตอนฉันเจอเขาเนี่ย เขาเหี่ยวยังกะซากศพ
แม่ทำให้เขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
แล้วไอ้หนูโสโครกนั่นโผล่มาได้ไง!
เอาแต่นั่งเล่นเกมกระดานโง่ๆ
แล้วรำพันถึงแม่ผู้เคราะห์ร้ายของมัน
ไอ้สวะนั่นต้องไปจากที่นี่
แต่เขาชอบอยู่ที่นี่นี่
เราจะพูดยังไงให้เขายอมไป
ปกติเรากำจัดหนูยังไงล่ะ
- กาวดักหนู? - บ้าเหรอ อีโง่
สวัสดีครับ ทุกคน
พ่อรู้สึกดีขึ้นแล้ว แต่เขาหลับไปแล้ว
คืนนี้เขาเลยไม่มาดื่มด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
มากินกันเถอะ
ขอบคุณครับ
ดูดิๆ แมลงวันผู้น่ารัก
เหย! ไม่เอาน่า ทุกคน
เลิกดูเหอะ
หมอบ!
ทำบ้าอะไรเนี่ย ฉันจะเล่นมันเอง!
ฉันจัดเอง!
ไม่ต้องขัดขืน
มึงตายแน่ เข้าใจมั้ย?
กูถามว่าเข้าใจมั้ย?
ตายแน่ ไอ้ตำรวจ
สงสัยต้องหาผ้าห่อศพละมั้ง
บูลล็อค
มาทำบ้าอะไรที่นี่?
คิดว่าเราทำอะไรอยู่ล่ะ?
เราจะพานายหนีไปไง รีบไปเหอะ!
เลือดปลอม มีดยาง.. ไม่น่าเชื่อว่าหลอกคนได้แฮะ
เดี๋ยวก่อน
ฮาร์วี่ ถ้าฉันควรอยู่ในคุกจริงๆ ล่ะ?
- จะบ้าเหรอ รีบไปสิ! - บูลล็อค..
แน่ใจเหรอ?
หัวฟาดพื้นมาเรอะ? คนดีๆ มากมาย อุตส่าห์เสี่ยงตายเพื่อนาย
ฉัน เขา ไหนจะดอน ฟาลโคน
ในขณะที่คนที่ฆ่าพิ้งค์นี่ย์เดินสบายใจเฉิบ
จับนายแล้วทำลายครอบครัวนายเนี่ยนะ
เขาไปไหนต่อไหนแล้วในขณะที่นาย ได้แต่หมดอาลัย
ไม่ต้องคิดบ้าอะไรแล้ว หนีไปซะ!
อาเมน
ก็ได้
งั้นช่วยฉันอีกอย่างสิ
ฮัลโหล?
นักสืบกอร์ดอน?
เราจะไปจากที่นี่
เดินให้เร็วและเงียบสุดๆ เท่าที่จะทำได้
- หมายถึง.. หนีงั้นเหรอ? - ประมาณนั้น
- แต่มันผิดกฎนะ - ก็ใช่
อย่างที่นายบอกไง เลือกชีวิตตัวเอง
เห็นมั้ย ผมเคยบอกแล้ว
จะชอบหรือไม่ชอบก็เหอะ คุณคือวีรบุรุษ
นักโทษกอร์ดอนเอ๋ย
ต้องตายไปแล้วไม่ใช่เรอะ
ผมก็ตกใจเหมือนคุณน่ะแหละ
แล้วทำไมนายกลับมามีชีวิตได้อีก
- เพื่อนครับ - เพื่อนเหรอ..
มันก็ดีนะที่มีเพื่อน..
แต่ตอนที่นายต้องการ พวกมันอยู่ไหนกัน..
รู้สึกดีสัสๆ เลย
ขอโทษที่ขอให้คุณทำแบบนี้
จะบ้าเหรอ ผมรู้สึกดีจะตายไป
ทีนี้ก็ทุบฉันซะ เอาให้เนียนๆ ล่ะ
แต่อย่ายุ่งแถวๆ ฟันล่ะ ผมเพิ่งไปแก้มา
ดูแม่ลูกสิ.. สาวสวยเหลือเกิน
ออสวอลด์
ขอบคุณมากครับ คุณเกรซ
พ่อโกหกลูกแหละ
พ่อของพ่อไม่เคยป่วยจริงๆ หรอก
เขาแค่มีความทุกข์ให้ตรอมใจ
ถูกรังสีอำมหิตกัดกินซะเละ
เป็นความคิดด้านมืดเกี่ยวกับความรุนแรง
แม่เคยบอกว่าครอบครัวฝั่งเขาเป็นแบบนี้หลายคน
พ่อยังจำเสียงปืนได้อยู่เลย
พ่อยืนอยู่นอกห้องเขา
พ่อตะโกนเรียกแม่ให้เอากุญแจมาเปิด
พ่อเห็นปืนอุ่นๆ อยู่ในมือเขา
กองเลือด
ใบหน้าเขา..
แม่สั่งห้ามไม่ให้พูดเรื่องนี้อีก
หลายปีหลังงานศพเขา เราก็ไม่ได้ออกจากบ้านอีก
พ่อไม่เคยแสร้งว่าเข้าใจความทรมานของเขาเลย
แต่พ่อว่าลูกคงเข้าใจ
พ่อสัมผัสได้..
แต่พ่อขอไว้อย่างนะ ลูก
อย่ายอมอ่อนข้อให้ความเจ็บปวดเหมือนเขา
มีคนรักลูกตั้งเยอะ และลูกไม่ได้อยู่คนเดียว
เดี๋ยวพรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ฉายแสงใหม่
ขอบคุณครับ พ่อ
พ่อเริ่มอยากดื่มแล้วล่ะ
แล้วสุขภาพพ่อล่ะ?
ช่างมันเหอะ
พ่ออยากให้ลูกรับไปทุกอย่าง
บ้านและของต่างๆ ในนี้
รักษาไว้ให้เหมือนเคย
เพื่อเป็นประวัติศาสตร์บ้านเรา
ประวัติศาสตร์ก๊อตแธม
พรุ่งนี้พ่อจะขอให้ทนายร่างพินัยกรรมขึ้นมา
พ่อครับ?
- ไม่นะ! - เอไลจาห์!
เขา.. ดื่มไอ้นั่นเหรอ?
- ครับ - ทำไมล่ะ.. ทำไม?
เขาไม่ควรดื่มสิ.. ซาช่า
ไปเรียกรถพยาบาล ไปเรียกมา
พ่ออย่าเพิ่งไปนะ
หมอกำลังมาช่วยแล้ว
ไม่!
เราทำได้แล้ว เพื่อน
รอตรงนี้นะ
ดอน ฟาลโคนมีรายชื่อติดต่อทุกคนในแบล็คเกต
เขาวางแผนนี้ขึ้นมาเอง
ขอบคุณครับ
ผมไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงดี
ไม่จำเป็นหรอกครับ
ฉันยินดีช่วยเพื่อนเก่าเสมอ
เอาไงต่อล่ะ?
ถามฉันเหรอ?
เมื่อ 2 ชั่วโมงก่อน ฉันยังตายอยู่เลย
ฉันมีเส้นที่จะพานายออกจากประเทศ
ไม่ก็หาที่ปลอดภัยๆ ในก๊อตแธมให้
เลือกเอา
นายอยากทำอะไรล่ะ?
ผมอยากไปหาลี
แต่จะทำงั้นได้ ผมต้องพิสูจน์ตัวเองก่อน ว่าไม่ใช่คนร้าย
และถ้าจะทำงั้น ผมต้องกลับไปก๊อตแธม
นั่นคือคำตอบสินะ
ใจนึงก็สั่งให้ผมวิ่ง
วิ่งสูดอากาศสดชื่น
ผมจะกลับเข้าคุกอีกไม่ได้
แต่ถ้านายวิ่ง นายก็ต้องห้ามหยุดนะ
บางคนทนชีวิตแบบนั้นได้
แต่นายเป็นนักสู้นี่ จิม
นายโดนซัดหงายหลังอยู่บ่อยๆ
แต่นายมัวนอนอยู่แบบนั้นมั้ย
หรือลุกขึ้นมาใหม่?
คิดว่าไง พ่อหนุ่ม
พัค?
ไม่ เราหนีมาได้แล้วนะ ไม่เอาสิ!
ไม่เอาน่า ไม่เอา
อย่าเพิ่งยอมสิ!
พัค?
เขาไปแล้วล่ะ
จิม เขาตายแล้ว